Lees: http://www.telegraaf.nl/binnenland/2819249/_Gemeente_steunt_waterputten_Niger__.html

 

Lees: http://www.hardenberg.nl/smartsite.shtml?id=63790

 

Hoe de gemeentelijke graaizucht voor buitengemeentelijke bestedingen tot stand komt beschijft hun eigen website: http://www.hardenberg.nl/smartsite.shtml?id=61700

Om allerlei gemeentelijke taken goed uit te kunnen voeren, is veel geld nodig. Denk aan het bekostigen van voorzieningen in de gemeente, de aanleg van wegen, maar ook de uitvoering van allerlei wetten, zoals de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en de Algemene Bijstandswet. De gemeente investeert natuurlijk ook geld in allerlei projecten om de gemeente aantrekkelijk en leefbaar te houden, de economie te stimuleren of sportcomplexen en andere voorzieningen te exploiteren. Daarom heeft de gemeente allerlei inkomsten om het huishoudboekje op orde te houden, waaronder de gemeentelijke belastingen. Mede dankzij deze gemeentelijke belastingen kan de gemeente vooral extra zaken bekostigen.Jaarlijks krijgt u daarom van de gemeente een belastingaanslag. Het gaat in de meeste gevallen om een aanslag voor de onroerendezaakbelastingen, de rioolrechten en een aanslag afvalstoffenheffing. Dit jaar worden de belastingen slechts verhoogd met het inflatiepercentage in 2006 (1,5 %). Op deze pagina’s leest u meer over de verschillende soorten belastingen en hoe deze tot stand komen. Natuurlijk vindt ook de nieuwe tarieven voor 2007. Verder geven we u informatie over de mogelijkheden tot kwijtschelding en vertellen we u wat u moet doen om bezwaar te maken.

• Waardebeschikking en aanslag op één biljet
• De Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ)
• Onroerende-zaakbelastingen (OZB)
• Rioolrechten
• Afvalstoffenheffing
• Hondenbelasting
• Forensenbelasting
• Toeristenbelasting
• Kwijtschelding
• Betaling van de aanslag
• Automatische incasso
• Bezwaar maken
• Meer informatie
• Veelgestelde vragen over Gemeentelijke Belastingen
• Veelgestelde vragen over de WOZ
• Stel hier uw vraag over de gemeentelijke belastingen

Taxatieverslag Wet WOZ

Loosdrecht 14 december 2007.

Heeft u de voorpagina van de Volkskrant van vandaag gelezen? ‘Nederland groeit als exporteur van wapens’, kopt het door actievoerders aangedragen artikel.
Volgens een door hen samengesteld jaarrapport over de wapenhandel in 2006 wordt Nederland een steeds prominenter exporteur van wapens.
De BVKB gaat u niet lastig vallen met gegevens uit dat nogal eenzijdige rapport maar gaat wel in het even in op de boodschappers.
Ze maken deel uit van een netwerk aan dubieuze clubjes (waaronder AMOK) die al sinds de jaren zeventig actief zijn met het bestrijden van onze defensie of de NAVO. Een netwerk dat in haar aanpak en werkwijze niet bang is voor vieze handen (lees bijlage) en lijdt aan chronisch selectieve doof- en blindheid. Wel eenzijdig de westerse strijdmachten aanpakken maar geen enkel geluid over de stromen van miljoenen wapens die door de voormalige Oostbloklanden naar de Derde Wereld werden gestuurd. Wapens voor communistische opstandelingen die door dezelfde dubieuze clubjes met vergaande solidariteitsacties werden ondersteund. Het merendeel van de medewerkers van deze clubjes zijn of waren bewuste baanlozen, afkomstig uit de radicale kraakbeweging. Momenteel verdienen ze de kost door het bekleden van (dubbel)functies in allerhande gesubsidieerd organisaties of politieke partijen.Na de val van de Berlijnse muur zou je denken dat dit soort anti-militaire clubjes op de schroothoop zouden belanden, maar niets is minder waar. Met steun van GroenLinks en de SP en met het geld van de Nederlandse belastingbetaler hebben ze een nieuw jasje aangetrokken en reizen over de wereld.

In het Volkskrant artikel van dit jaar kwam Frank Slijper (AMOK) aan het woord: ‘Wij presenteren ons als gidsland op het gebied van mensenrechten, maar exporteren ondertussen wapens naar landen die daar slecht op scoren.’ (…) ‘Bovendien heeft de overheid soms dubbele petten. Het is lastig streng te zijn tegen een land waaraan je overtollig defensiematerieel wilt slijten.’
Slijper is tevens lid van het bestuur van de Landelijke India Werkgroep (LIW). Overigens meld het Volkskrantbericht niets nieuws want ook vorig jaar kopte de krant om deze tijd met een zelfde soort AMOK-artikel. Toen was de titel ‘Nederlandse export van wapens bereikt record’ en kwam Martin Broek, het maatje van Frank Slijper, aan het woord: ‘Wij wisten op een gegeven moment meer dan parlementariërs over de wapenexporten. Dat leidde tot druk uit de Kamer, waardoor het ministerie nu publiceert aan welke landen Nederland wapens levert.’Martin Broek (Amok/Campagne tegen Wapenhandel) beschouwt zichzelf als wereldburger die praat met mensen in bijvoorbeeld Pakistan en India om samen met hen te bedenken hoe de internationale wapenhandel kan worden teruggedrongen. In de jaren negentig coördineerde hij de campagne STOP Arming Indonesia, waarin Europese groepen actief in het Europees Netwerk tegen Wapenhandel (ENAAT) en solidariteitsbeweging met Indonesië en Oost-Timor samenwerkten om wapenleveranties aan het regime van President Soeharto te stoppen. Hij was ook actief om het EU-wapenembargo (1999-2000) naar Indonesie te verlengen. Martin Broek is tevens fractiemedewerker Defensie van de SP.
Bijlage.Fragment uit het boek Rara wie ben ik? Het Ware gezicht van Wijnand Duyvendak (2003). pagina 60-61.  AMOKRond de jaarwisseling van 1982 op 1983 wordt het Anti-Militaristisch Onderzoeks Kollektief (AMOK) opgezet door een groep mannen die zich niet meer kunnen vinden in de politieke koers van de Bond van Dienstplichtigen. Besloten wordt tot de oprichting van een onderzoeksbureautje.
Al snel groeit AMOK uit tot een belangrijke schakel binnen de antiwesterse vredesbeweging. Een aantal mensen van AMOK is actief in andere groepen zoals Onkruit.Door Onkruit gestolen documenten vinden een onderdak bij het Utrechtse kantoor van AMOK. ‘Alles is geregeld,’ legt Duyvendak uit. ‘Onkruit doet de inbraken, AMOK is het documentatiecentrum en de vredesbeweging is er voor de massa.’ Maar wanneer Onkruit- en AMOK-activist Roger Vleugels samen met NOS-journaliste Anne Boermans een radioprogramma aan het voorbereiden is, doet de politie een inval. In Vleugels’ kantoor en woning worden bij de militaire inlichtingendienst ontvreemde documenten gevonden.

De beroepsactivist wordt gearresteerd en beschuldigd van heling, diefstal van staatsgeheimen en inbraak. Meteen schrijft zijn maat – de ‘bluffer’ W. – een verontwaardigd artikel en met zijn kornuiten organiseert hij onmiddellijk een tegenactie. Natuurlijk fungeert Ties Prakken als Vleugels’ advocate.
Nadat Vleugels zestien dagen in de cel heeft doorgebracht en duchtig aan de tand is gevoeld over de Onkruit-inbraken in Noordwijk, Katwijk en bij de militaire inlichtingendienst in Utrecht, loopt hij weer vrij rond.
Tijdens zijn gevangenschap hebben zijn collega’s van Onkruit wraak genomen door een PTT-bunker met mokers open te breken en te plunderen. Ook blokkeren meer dan 200 activisten het Utrechtse gerechtsgebouw wanneer zijn zaak voor de rechter dient. Naar aanleiding van de inval organiseert AMOk op 29 januari 1986 ook een informatieve avond in het Utrechtse cultureel centrum Rasa.
De aanwezigen zijn het eens over de noodzaak om in te breken en geheimen te onthullen. Vleugels vertelt wat hem is overkomen. Journalist Rudie van Meurs van Vrij Nederland vertelt over de BVD. Cyrille Fijnaut, onderzoeker bij justitie, laat zich ook zien in dit radicale gezelschap. ‘Hij weet nl. waanzinnig veel,’ schrijven Peter Klerks en Eveline Lubbers in hun verslag in Bluf!

Fijnaut is een goede bekende binnen deze linkse kringen. Zestien jaar later zal hij deelnemen aan de omstreden ‘Doofpotcommissie’- Van den Haak die de beveiliging rondom de vermoorde politicus Pim Fortuyn onderzoekt.
Net als zijn collega Duyvendak onkent Vleugels ten stelligste alle beschuldigingen over zijn radicale verleden. Ook zegt hij nooit een beroepsactivist te zijn geweest. ‘Ik zou niet weten wat dat is,’ aldus Vleugels.
In 1996 lijkt Vleugels begrip te hebben voor de terreurgroep RaRa. Hij verwijt de BVD dat zij RaRa niet begrijpt. Ook poneert hij de naïeve stelling dat RaRa ‘waarschijnlijk maar tien minuten’ heeft bestaan. Vleugels adviseert vervolgens ook de moordenaar van Pim Fortuyn, Volkert van der Graaf.
Diens organisatie, de Vereniging Milieu-Offensief, noemt Vleugels: ‘De meest rendabele tak van de milieubeweging.’60 Een mening die ook Duyvendak deelt.

Vleugels deed ook mee aan de jacht op politie en inlichtingendiensten.In zijn huisblad Amok riep hij op om te saboteren en foto’s te nemen van politie en inlichtingenfunctionarissen. ‘Echt minimaal lijkt me een foto van de lieden in de burgerlijke pers opdat ze landelijk afbranden,’ aldus Vleugels. Aardige uitspraken voor een man die volhoudt nooit activist te zijn geweest of tot geweld te hebben opgeroepen.
Tegenwoordig verschijnt Vleugels herhaaldelijk op tv, radio en in landelijke dagbladen als deskundige op het gebied van politie en inlichtingendiensten. Hij verdient een dikke boterham als adviseur van onder anderen journalisten over de wet openbaarheid van bestuur (WOB). Met zijn bureau Ivon verzorgt hij behalve WOB-procedures tevens ‘adviezen, cursussen, praktische begeleiding, ondersteuning bij nieuwsgaring, nieuwsselectie, brainstorm, bronnengebruik, research en persmanagement’. Hij gaat er prat op de enige in Nederland te zijn die zich fulltime met WOB-procedures bezighoudt.
WOB? Was dat niet ook een actiegroep die inbrak in het Amsterdamse stadhuis?
 

Bronnen: Volkskrant 28 december 2006. ‘De Nederlandse wapenhandel floreert.’ http://www.ddh.nl/fy/kosova/nederland/1999/demo1004a.htmlhttp://www.ravagedigitaal.org/1996/203/Een_schone_wape203.htm 
Netwerk:http://www.vdamok.nl/ http://www.stopwapenhandel.org/ en http://www.enaat.org/ http://www.vredessite.nl/nieuws/2006/npk0407.htmlSponsers van http://www.stopwapenhandel.org/Onder meer: Oxfam Novib, Pax Christi, ASN Bank, Fonds Vredesprojecten/Vredesfonds.

Loosdrecht 14 december 2007. 

Vandaag verscheen in Volkskrant een schokkend bericht met de kop ‘Biologische kippen zijn niet gezonder.’

Dit is gebleken uit een studie van gerenommeerde onderzoeksorganisaties zoals de Wageningen Universiteit en het Instituut voor Voedselveiligheid Rikilt en TNO. Ook het biologisch ideologisch ingestelde Louis Bolkinstituut deed er aan mee.  

Gezamenlijk presenteerden zij gisteren de resultaten van twee jaar onderzoek aan minister Verburg van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV).

Volgens Verburg wil de consument weliswaar biologische producten maar wil men ook wetenschappelijk bewijs dat biologisch niet alleen beter is voor het milieu, maar ook gezonder dan het gangbare voedsel.

Verburg vond het onderzoeksresultaat ‘enigszins teleurstellend.’Op zich een nogal politiek schijnheilig reactie omdat de belangrijkste conclusies rondom het gesubsidieerde biologisch al lang bekend zijn, namelijk dat de strijdkreten rondom ‘biologisch is gezonder’ niet kloppen.

Al jaren woedt de vraag of biologische producten gezonder zijn voor mensen en al jaren worden vele miljoenen euro’s aan gemeenschapsgeld door overheden verdeeld aan allerhande instituten of actiegroepen die het voor of tegen willen bewijzen.

Politiek gezien is het buitenparlementaire netwerk (actiegroepen/maatschappelijke organisaties) van de linkse politieke partijen aan de winnende hand. De grote verliezers zijn de realistische politiek, de gangbare agrarische sector, de gerenommeerde onderzoeksinstituten of de gezondheid van de burger.

Al in eind 2001 maakte de toenmalige Keuringsdienst van Waren (huidige Voedsel en Waren Autoriteit,VWA) aan de Tweede Kamer bekend dat bijvoorbeeld (scharrel) eieren afkomstig van boeren die op biologische wijze produceerden een verhoogde dioxine verontreiniging hadden ten opzichte van eieren afkomstig uit reguliere bedrijven.

Bij nader onderzoek van 68 ‘biologische’ eieren was gebleken dat maar liefst 13 procent ‘verdacht’ was!

In augustus 2004 verscheen een onderzoeksrapport van de VWA waarin de stelling van het biologische platform Biologica dat de ‘belangrijkste reden voor de consument om biologische producten te kopen is de perceptiedat die gezonder zijn’, nadrukkelijk werd ontkracht.

Uit een overzichtsstudie dat ook toen werd uitgevoerd door onderzoekers van de Universiteit Wageneningen en Rikilt was gebleken dat het houden van varkens in scharrel- en biologisch huisvestingssystemen weliswaar een welzijnsverhogend effect had op de dieren maar tegelijk een gevaar vormde voor de volksgezondheid.

Ook pluimvee dat buiten liep, had meer kans om in aanraking te komen met ziekteverwekkers dan pluimvee dat binnen gehouden werd. Wormen (spoelwormen, lintwormen) kwamen in de biologische pluimveehouderij veel meer voor. Biologisch pluimvee raakte eerder geïnfecteerd met bacteriën en virussen. Het verschil in percentage van met Salmonella besmette kippen tussen de legbatterijen en het biologisch systeem was groot. 10 procent in de legbatterijen en 30 procent (!) in de biologische. En wederom kwam het hoge percentage dioxine in biologische eieren naar voren.

Op 20 april 2005 stuurde VWA wederom een brief aan de toenmalige minister van LNV, met kopieën aan een aantal topambtenaren van dit ministerie en het ministerie van Volksgezondheid.

En wederom wees men op de risico’s van de biologische sector voor de volksgezondheid. Uit nieuw onderzoek was opnieuw gebleken dat de biologische (en scharrel-) houderij voor diverse diersoorten meer risico’s voor de volksgezondheid met zich meebrachten via producten die van dergelijke dieren afkomstig waren: ‘Biologisch gehouden varkens en scharrelvarkens, lopen meer kans op besmetting met Trichinella spp., Toxoplasma gondii, Mycobacterium avium en Salmonella spp. (…) Biologisch gehouden pluimvee loopt meer kans op besmetting met Salmonella spp., Campylobacter spp. En het Aviare influenza virus.’

Daarna volgde nog een aantal onderzoeken en werden de eerdere onderzoeksresultaten nogmaals bevestigd. Op biologische vleespluimveebedrijven werd de Campylobacter (die bij mensen darmstoornissen kan veroorzaken) gevonden. Dit was duidelijk hoger dan bij de gangbare pluimveehouderij. Het hogere dioxinegehalte in biologische eieren werd bevestigd.

En nu eind 2007 is er - onder druk van het enorme netwerk aan gesubsidieerde actiegroepen die hun gelijk wilden halen - wéér een opdracht tot onderzoek geweest. Maar tot de eerdere onderzoeken is er één groot verschil: Dit onderzoek moest uitwijzen of het ‘gezonder’ dan tenminste voor kippen geldt. Maar zelfs dit konden de onderzoekers niet aantonen.

Intussen gaan de overheden gewoon door om met het geld van de belastingbetaler de opgeklopte biologische luchtkastelen in stand te houden.  

Bronnen: Sinistra. Politieke maffiosi op Haags, provinciaal en gemeentelijk niveau. Pagina 146-148